powered by Agones.gr - Stoixima

Τετάρτη, 18 Νοεμβρίου 2015

Μπαμπά ... Υπομονή ...
Ο Τάκης Γιαννόπουλος, μας έχει εκπλήξει αρκετές φορές με τα άρθρα του. Έχει ορθή σκέψη και την ικανότητα να αποτυπώνει αλήθειες με απλή γλώσσα.



Ευτυχώς έφυγε ο Σεπτέμβρης! Ο πιο αγχωτικός μήνας! Ο μήνας της ένταξης, ο μήνας της προσαρμογής, της επιλογής, της καθιέρωσης, αλλά κυρίως …της γκρίνιας!
Γονείς και παιδιά, αναρωτιούνται από την πρώτη κιόλας μέρα, θα έχουμε καλή ομάδα? Θα είμαι βασικός τώρα που έφυγαν οι … τάδε? Θα έρθουν καινούργια παιδιά? θα είναι καλοί? Ψήλωσα? Πάχυνα? Και στο τέλος η ερωτοαπάντηση του μπαμπά και του παιδιού … θα παίξω φέτος? Αν δεν παίξω … έφυγα!
Ο Οκτώβριος βέβαια, είναι ο μήνας των απαντήσεων στα παραπάνω προβλήματα, άρα, ένας εξίσου δύσκολος μήνας, άρα ποτέ δεν … ησυχάζουμε!
Τις απαντήσεις στα ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΜΕΝΑ ερωτήματα των παιδιών, καλούνται να τα δώσουν, ο προπονητής τους και ο υπεύθυνος των Ακαδημιών και όχι ο μπαμπάς και η μαμά!
Οι γονείς φυσικά, οφείλουν να προστατεύουν το παιδί τους, να το συμβουλεύουν και από την πολύ μικρή τους ηλικία, να αρχίσουν να τους παρέχουν τα σωστά εφόδια, για να αναπτύξουν με τέτοιο τρόπο, τη ΔΙΚΗ ΤΟΥΣπροσωπικότητα, ώστε να μπορούν αργότερα , να ανταπεξέλθουν, στην οποιαδήποτε τυχόν απόρριψη, είτε αυτή είναι ποδοσφαιρική, ερωτική ή αργότερα επαγγελματική.
Στην προκειμένη περίπτωση, θα ασχοληθούμε λίγο με την ποδοσφαιρική απόρριψη, η οποία κατά την άποψή μου, επηρεάζει περισσότερο τους γονείς, παρά το παιδί.
Βέβαια, τον κάθε γονιό τον επηρεάζει διαφορετικά, διότι η ΜΑΝΑ, μόλις δει το παιδί της, με δάκρυα στα μάτια, θα γίνει … πύραυλος και θα πάρει ο διάολος, πρώτα το σύζυγο και μετά τον προπονητή!
Ειδικά εάν δεν έχει και μυρωδιά από μπάλα, φαντάζομαι το σύζυγο, με το … κεφάλι κάτω και η … κυρά-Μαρία να τον αρχίζει : ¨τι τόθελες το κολοποδόσφαιρο? Να΄τα τώρα!¨, ¨ θα πάθει τίποτα το παιδί και θα σε σκοτώσω κακομοίρη!¨ ή ¨κάτσε να πάω να πω 2 λογάκια σ΄ αυτόν τον … πως τον λένε … τον προπονητή και θα στον φτιάξω εγώ!¨ , ¨τέρμα η μπάλα … από αύριο … κιθάρα !!¨ και …. Ταύλα ο μπαμπάς!
Εάν βέβαια η μαμά έχει και άποψη, π.χ. να γνωρίζει τι έχει η μπάλα μέσα και όταν την πάρει στα χέρια της, δεν θα την περάσει για κουμπαρά ψάχνοντας να βρει την τρύπα, τότε ο … μπαμπάς , ξανά παραμερίζεται, ξαναπύραυλος η μαμά … και ποιος είδε το θεό και δεν φοβήθηκε!
Απευθυνόμενη λοιπόν στο σύζυγο : ¨ εσύ δεν μπορείς να μιλήσεις?¨ , ¨ παίζουν καλύτεροι από τον δικό μας?¨ τηλέφωνο λοιπόν στον υπεύθυνο κι΄ αρχίζει η μουρμούρα.
Η μουρμούρα βέβαια της μαμάς με άποψη, δεν διαφέρει και πολύ από αυτήν του μπαμπά με άποψη.
Από την πρώτη λοιπόν εβδομάδα, που αρχίζει ο προπονητής να επιλέγει μέσα από τις προπονήσεις και τα διπλά, ποια παιδιά θα απαρτίζουν την πρώτη και την δεύτερη ομάδα, συγχρόνως αρχίζουν οι γκρίνιες και τα παράπονα γονιών και παιδιών.
Όλοι θεωρούμε ότι ο κανακάρης μας, έχει κάποια καλά στοιχεία, που ίσως κάποιο άλλο παιδί δεν τα έχει, αλλά και να τα έχει, εμείς θα επιμένουμε ότι τα έχει δεν τα έχει, ο δικός μας πρέπει να παίξει!
Τα παιδιά είναι παιδιά και είναι φυσιολογικό και να χαίρονται και να στενοχωριούνται. Τα φορτώνουμε από τα 7 τους χρόνια, με ένα σωρό σκοτούρες, χωρίς να καταλαβαίνουμε ότι σταλιά – σταλιά, τους αφαιρούμε την ανεμελιά του παιχνιδιού και την χαρά που αυτό τους δίνει!
Υπεύθυνοι είμαστε εμείς και κανείς άλλος! Οι απαιτήσεις της κοινωνίας είναι τεράστιες και οι περισσότεροι είμαστε απροετοίμαστοι για να μπορέσουμε να ανταπεξέλθουμε το ίδιο καλά, σε όλα τα προβλήματα που μας παρουσιάζονται.
Ένα από αυτά και ίσως το σημαντικότερο, είναι η προσπάθειά μας για το ¨χτίσιμο¨ ενός δυνατού χαρακτήρα και μιας προσωπικότητας με αρχές, που θα βοηθήσουν το παιδί, κυρίως στην επικίνδυνη ηλικία των 13 – 16 ετών, να μπορούν να ανταποκριθούν σωστά, ώριμα και με τη ΔΙΚΗ ΤΟΥΣ άποψη, σε όποιες δυσκολίες τους παρουσιαστούν.
Η υποστήριξη η δική μας ως γονείς, νομίζω ότι πρέπει να είναι διακριτική και να λειτουργούμε ως ¨ πυροσβέστες¨ των καταστάσεων και όχι ως ¨ εμπρηστές¨ των προβλημάτων!
Δεν είναι δυνατόν από την πρώτη κιόλας μέρα προπόνησης, παιδιά και γονείς, να βγάζουν αποφάσεις και συμπεράσματα για την 11άδα ή για το ποια παιδιά θα είναι στην πρώτη ή στην δεύτερη ή στην τρίτη ομάδα. Και οι προπονητές γιατί υπάρχουν, μήπως για να παίξουν το ρόλο της γλάστρας ?
Δυστυχώς, κάθε μέρα στο σπίτι, ακούω τα ΔΙΚΑ ΜΟΥ ΑΝΩΡΙΜΑ παιδιά, στην ηλικία των 14 ετών, από την πρώτη μέρα των προπονήσεων, να ¨φαντάζονται¨ την 11άδα του πρωταθλήματος και όταν τους επιμένω ότι κάνουν λάθος, με ρωτούν συνεχώς γιατί και γιατί!
Και το γιατί, φαίνεται καθημερινά μέσα στο γήπεδο! Εκεί είναι ο αγωνιστικός καθρέφτης του κάθε παιδιού.
Ευτυχώς ΟΛΑ τα παιδιά, σε ΟΛΕΣ τις Ακαδημίες, προσπαθούν να δείξουν τον καλύτερό τους εαυτό και γι΄ αυτό δουλεύουν ΟΛΑ, με υπομονή και επιμονή.
Σίγουρα κάποια θα δυσαρεστηθούν, γιατί δεν είναι πρώτη επιλογή, ωραία!! Και αυτό τι σημαίνει? Ότι χάθηκε η υποτροφία στο Χάρβαρντ ? ή ότι ο τάδε … τάχα μου, ¨καραγκιόζης¨ προπονητής, του στέρησε την μεταγραφή στη μπαρτσελόνα?
Εδώ τα ανώριμα παιδιά των 13 – 16 ετών, ΘΕΛΟΥΝ την ΩΡΙΜΟΤΗΤΑ του μπαμπά, που θα τους πει : ¨ υπομονή , μην κάνεις έτσι, πρώτη μέρα ή πρώτη βδομάδα ή και πρώτος μήνας είναι, ακόμα σας μαθαίνει ο προπονητής, έχουν έρθει καινούργια παιδιά, πρέπει να τα δει, ο χρηστάκης ψήλωσε, ο κωστάκης πάχυνε, τα κόκαλα μεγαλώνουνε, η μέση μουδιάζει, τα γόνατα το ίδιο, θα αλλάξουν πολλά πράγματα και θα αλλάζουν συνεχώς σε πολύ σύντομο χρόνο και εσύ αγόρι μου, οφείλεις να δουλεύεις συνεχώς, για να είσαι έτοιμος και όταν σου ζητηθεί, να δείξεις την αξία σου!¨
Αυτά πρέπει να πει ο ΜΠΑΜΠΑΣ και όχι με το πρώτο δάκρυ του παιδιού, ¨ παίρνω το παιδί και φεύγω! ¨ ή ¨παίζουν τα άμπαλα¨ και ο δικός μου η … ¨παιχτούρα¨ είναι απ΄ έξω!
Όταν λοιπόν υπάρχει η σωστή ΥΠΟΔΟΜΗ στην οικογένεια, αυτά θεωρούνται πταίσματα και η ΥΠΟΜΟΝΗ στο τέλος, θα δικαιώσει τη μια ή και τις δυο πλευρές.
Ο σκοπός βέβαια, είναι να περνάει καλά το παιδί και αν το παιδί, συνεχίζει δικαίως ή αδίκως να είναι στενοχωρημένο, η λύση δεν είναι άλλη φυσικά, από την διακοπή της συνεργασίας.
Θέλω να πιστεύω, ότι ως προπονητής, δεν ήμουν ποτέ η αιτία, που ¨χάθηκε¨ κάποιο ταλέντο. Το να έρθει σε δύσκολη θέση και να είναι απογοητευμένο ένα παιδί, ΝΑΙ, βρέθηκα σε αυτή τη θέση και μέσα από έναν ¨ υγιεί¨ διάλογο, κατάφερα να αποσπάσω πολύ πιο θετικά πράγματα από ότι φανταζόμουν.
Βεβαίως υπάρχει και η ΜΕΙΟΨΗΦΙΑ των περιπτώσεων κάποιων … γονέων, όπου … ΔΕΝ ΠΙΠΤΕΙ ΛΟΓΟΣ !
Εκεί ως προπονητής , σηκώνεις τα χέρια ψηλά, μεταφέρεις το θέμα στον υπεύθυνο της Ακαδημίας και … και ότι ήθελε προκύψει!
Επειδή λοιπόν τα παιδιά μας, εμείς τα κάνουμε παραπονιάρικα και για να προλαβαίνουμε όσο το δυνατόν γίνεται, τυχόν παραπάνω προβληματάκια, πρέπει η πρώτη συνάντηση των υπευθύνων με τους γονείς, να γίνεται το πρώτο 15 ενθήμερο της έναρξης των προπονήσεων, όπου θα πρέπει να τεθούν εξ αρχής επί τάπητος, όχι μόνο τα παραπάνω, αλλά και πολλά άλλα ¨ θεματάκια ¨, που κατά την προσωπική μου άποψη, είναι πολύ πιο σοβαρά από το να παίζει ή να μην παίζει το παιδί.
Όπως π.χ. το σχολείο, τα τατουάζ, ακόμα και τα σκουλαρίκια! Θεωρώ ΑΔΙΑΝΟΗΤΟ, παιδιά 13 και 14 χρονών, να πηγαίνουν για προπόνηση με 2 κιλά ζελέ στο κεφάλι και τα σκουλαρίκια να αστράφτουν! Πως με είπαν κάποιοι? Οπισθοδρομικό? Εάν σε 3 με 4 χρονάκια, κάποιο ¨ αγοράκι¨ κάνει μόδα τη … φούστα και ακολουθήσει αυτή τη μόδα το δικό σας ή το δικό μου αγοράκι, τότε αντί για τα γήπεδα θα συναντιόμαστε σε κάποια σχολή … μπαλέτου!
Πείτε με παλαιών αρχών ή όπως αλλιώς επιθυμείτε, αλλά είμαι κάθετα αντίθετος με αυτές τις νεόφερτες ¨αμερικανιές¨, οι οποίες το μόνο που κάνουν , είναι να αποπροσανατολίζουν τα παιδιά, από αυτό που πραγματικά θέλουν να κάνουν.
Όταν το παιδί έρχεται στο γήπεδο για προπόνηση, 2 ώρες που θα βρίσκεται εκεί, πρέπει να σκέφτεται και να πράττει, ΜΟΝΟ αυτά που του λέει ο προπονητής του και τίποτε άλλο!, όταν είναι σπίτι και διαβάζει και για όσο θα διαβάζει, ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ, να σκέφτεται οτιδήποτε άλλο!, όταν θα βγει βόλτα ή θα πάει σε κάποιο πάρτι,ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ να το χαίρεται και να το γλεντάει με την ψυχή του!
Όταν τα παιδιά μας, μας δείχνουν τέτοια σημάδια ωριμότητας, όλα θα είναι μέλι – γάλα, αλλά δυστυχώς, η δική μας συμπεριφορά είναι αυτή που δεν βοηθάει το παιδί να ωριμάσει!
Είναι λάθος να παίρνεις το μέρος του παιδιού, όταν στο τέλος της προπόνησης βγαίνει ¨ κατσουφιασμένο¨ επειδή το έβαλε με τη δεύτερη ομάδα, επίσης είναι λάθος, όταν μπροστά στο παιδί χαρακτηρίζεις τον προπονητή τουΑΣΧΕΤΟ και μα..κάκα! πως θα σεβαστεί αυτό το παιδί τον άνθρωπο που το γυμνάζει ? και δεν γυμνάζει ΜΟΝΟ το ΔΙΚΟ ΣΟΥ παιδί, γυμνάζει άλλα 25 ή 35 παιδιά που μπορεί να έχουν το ίδιο ή και μεγαλύτερο πρόβλημα, αλλά κάνουν αυτό που ΕΣΥ δεν μπορείς ή δεν θέλεις να κάνεις, ΥΠΟΜΟΝΗ!
Πήγες ρε … γονιέ σε αυτόν τον άνθρωπο, πριν τον χαρακτηρίσεις … ποικιλοτρόπως, να του εκφράσεις το πρόβλημά σου? Ναι! Θα μου πει κάποιος, πήγα! Αλλά ξανά τα ίδια! Πολύ ωραία , απαντώ εγώ. Τι κάθεσαι τότε και δεν φεύγεις? Να ησυχάσει ο ένας να ησυχάσει και ο άλλος!
Μήπως δεν διαχειρίζεσαι σωστά το παιδί σου? Έχεις σκεφτεί μήπως, ότι το παιδί σου, εκμεταλλεύεται πανέξυπνα την αδυναμία που του έχεις και σε … εκθέτει?
Στις Ακαδημίες των Π.Α.Ε, πόσοι από εσάς κ. κύριοι γονείς, τολμήσατε να εκφράσετε άποψη? Κανείς! Γιατί αμέσως θα σας πούνε … γεια σας ! μήπως εκεί νομίζετε ότι τα παιδιά δεν προβληματίζονται ή δεν στενοχωριούνται? Απλά, εκεί δεν υπάρχουν ¨μεσοβέζικες¨ λύσεις, αντέχεις, κάθεσαι, ΔΕΝ αντέχεις, φεύγεις!
Και έχουν φύγει ή έχουν διώξει αρκετά παιδιά από τις Π.Α.Ε, πολλά εκ των οποίων απ΄όσο γνωρίζω, στις Ακαδημίες που έχουν βρει στέγη, είναι ΑΡΚΕΤΑ ικανοποιημένα, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, τα οποία οι γονείς τους, τα έχουν καταντήσει ¨γυρολόγους¨, πηγαίνοντας τα από σωματείο σε σωματείο, μέχρι να βρεθεί επιτέλους το σωματείο αυτό, που θα υπογράψει ¨συμβόλαιο¨ με το μπαμπά, ότι ο μικρός κάθε εβδομάδα θα είναι στην 11άδα! Ναι! Υπάρχουν και αυτοί!
Κάνε λοιπόν ΥΠΟΜΟΝΗ ΜΠΑΜΠΑ, βγάλε τις παρωπίδες από τα μάτια, προσπάθησε να κάνεις έναν ειλικρινή και υγιέστατο διάλογο με τον προπονητή, αφού πρώτα έχεις κάνει την αυτοκριτική σου και την προσπάθεια να καταλάβεις, τις ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ που έχει το παιδί σου, τις οποίες μέσα από την προπόνηση, μεΔΟΥΛΕΙΑ και ΥΠΟΜΟΝΗ, σίγουρα θα αναπτύξει!
Του Τάκη Γιαννόπουλου


Τρίτη, 22 Σεπτεμβρίου 2015

Ο πετυχημένος προπονητής στις αναπτυξιακές ηλικίες 


Ένας από τους μεγαλύτερους λόγους πίσω από την κακή προπόνηση, είναι η αποτυχία από την πλευρά του προπονητή να κατανοήσει τις ανάγκες των παιδιών. Αν θέλετε να γίνετε ένας καλός προπονητής, τότε θα πρέπει να σκεφτείτε όπως τα παιδιά και να καταλάβετε ακριβώς τον λόγο γιατί παίζουν ποδόσφαιρο.
Κάθε Σαββατοκύριακο μερικές από τις κορυφαίες ομάδες και παίκτες στον κόσμο δίνουν εξαιρετικές παραστάσεις στα ποδοσφαιρικά γήπεδα . Ευτυχώς που υπάρχουν αυτές οι ομάδες και μας δίνουν ελπίδα να συνεχίσουμε να κάνουμε κάτι τόσο όμορφο και τόσο υπέροχο.
Ως προπονητές αναπτυξιακών ηλικιών το απόλυτο μας όνειρο είναι να δούμε έναν από τους ποδοσφαιριστές μας να αγωνίζεται σε ομάδα υψηλού επιπέδου. Ωστόσο, πάρα πολλοί προπονητές θυσιάζουν τις ζωές των αθλητών τους σε μια προσπάθεια να δημιουργήσουν εκείνο το απόλυτο μηχάνημα απόδοσης.
Το πρόβλημα πηγάζει από το γεγονός ότι οι προπονητές δεν μπορούν να καταλάβουν γιατί τα παιδιά παίζουν ποδόσφαιρο, ειδικά εάν ήταν επαγγελματίες ποδοσφαιριστές οι ίδιοι. Τη στιγμή που ως πρώην επαγγελματίες / ήμι-επαγγελματίες ποδοσφαιριστές κάνουν το βήμα του προπονητή, θα πρέπει να αφήσουν τη ζωή του ποδοσφαιριστή πίσω τους.
Ακριβώς επειδή προπονούνταν με έναν συγκεκριμένο τρόπο όταν ήταν 8 ετών, είναι άδικο να περιμένουν από τους παίκτες τους να κάνουν το ίδιο στις προπονήσεις σήμερα.
Γιατί τα παιδιά παίζουν;
Το πρώτο και πιο σημαντικό πράγμα που πρέπει να μάθει κάθε προπονητής ο όποιος εργάζεται σε ακαδημίες, είναι από που πηγάζει η αγάπη των παιδιών για το άθλημα. Υπάρχουν διάφοροι λόγοι για τους οποίους τα παιδιά συμμετέχουν σε μια προπόνηση, αλλά ίσως να μην υπάρχουν συγκεκριμένα στοιχεία που να υποστηρίζουν το τι κάνουν και γιατί το κάνουν.
Ωστόσο, οι λόγοι που θεωρούνται ότι είναι οι πιο αποδεκτοί, βασιζόμενοι σε μια μελέτη της ψυχολογικής τους συμπεριφοράς είναι (σε τυχαία σειρά):
  • Για να διασκεδάσουν και να παίξουν
  • Για να κάνουν καινούργιους φίλους και να παίζουν μαζί τους
  • Για να γνωρίσουν το άθλημα και να βελτιώσουν τις δεξιότητές τους σε αυτό
  • Για να γίνουν μέρος του διαγωνισμού και να νιώσουν τον ενθουσιασμό
  • Για να βελτιώσουν την φυσική τους κατάσταση
  • Για να αποδείξουν την ικανότητά τους στο άθλημα
Πρέπει να θυμηθούμε ότι μιλάμε για νέους ποδοσφαιριστές και όχι για κάποια συγκεκριμένη ηλικιακή ομάδα, όπως 8 έως 10 ετών και 10 έως 12 ετών. Τα στοιχεία στα οποία αναφερόμαστε αφορούν όλους τους νεαρούς παίκτες.
Γιατί τα παιδιά σταματούν να παίζουν;
Εάν μιλήστε με τους προπονητές, θα σας πουν ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα στην λειτουργία των ακαδημιών είναι ο ρυθμός φθοράς ή το ποσοστό που σχετίζεται με τα παιδιά που εγκαταλείπουν τις προπονήσεις ή και γενικότερα το άθλημα. Πολλά παιδιά έρχονται για λίγες μέρες, εβδομάδες ή μήνες και στη συνέχεια σταματούν να έρχονται. Μερικά παιδιά παίρνουν μέρος σε άλλα αθλήματα ενώ άλλα σταματούν εντελώς τον αθλητισμό.
Εγκαταλείπουν τις προπονήσεις ή απλά δεν συμμετέχουν ενεργά σε αυτές, εξαιτίας των ακόλουθων κοινών αιτιών (σε τυχαία σειρά):
  • Δεν διασκεδάζουν και δεν απολαμβάνουν πλέον τις προπονήσεις
  • Δεν βρίσκουν φίλους να παίξουν ή δεν κάνουν καινούργιους φίλους στις προπονήσεις για διάφορους λόγους
  • Η έλλειψη ευκαιριών να γίνουν δημιουργικοί
  • Η έλλειψη ουσιαστικής κίνησης ή άσκησης κατά την διάρκεια της προπόνησης
  • Η έλλειψη κινήτρων (οι ασκήσεις είναι είτε πολύ δύσκολες είτε πολύ εύκολες)
  • Η αποτυχία να βελτιώσουν τις δεξιότητες τους
  • Έλλειψη της επιβράβευσης από τον προπονητή τους
  • Δεν βιώνουν την επιτυχία π.χ. σε όλα τα ανταγωνιστικά παιχνίδια χάνουν
Ρίξτε μόνο μια ματιά στις προπονήσεις σας και θα είστε σε θέση να διαπιστώσετε εάν ένα παιδί απολαμβάνει το παιχνίδι ή όχι. Ο ενθουσιασμός ή το πάθος που προέρχεται από το γήπεδο μπορεί να γίνουν εύκολα αισθητά και ομοίως η έλλειψη αυτών των στοιχείων είναι εξίσου εμφανής.
Η δουλεία σας ως προπονητή αναπτυξιακών ηλικιών
Χωρίς αμφιβολία, ένας προπονητής πρέπει να πηγαίνει σε κάθε προπόνηση με την παραδοχή ότι κάθε παίκτης που έχει στην ομάδα του έχει τη δυνατότητα να γίνει ο επόμενος Μέσσι. Αυτό δεν σημαίνει ότι θα πάτε εκεί και θα αρχίσετε τις σκληρές και περίπλοκες προπονήσεις, αλλά θα πάτε εκεί και θα είστε σίγουροι ότι αυτό που επρόκειτο να κάνετε θα κάνει τα παιδιά να διασκεδάσουν και να θέλουν να έρθουν στην επόμενη προπόνηση.
Εάν οι ποδοσφαιριστές σας δεν διασκεδάζουν, δεν θα θέλουν να παίξουν και εάν δεν θέλουν να παίξουν, δεν θα μάθουν τίποτα. Γι’ αυτούς η προπόνηση δεν θα σημαίνει κάτι το ιδιαίτερο, αλλά θα αποτελεί βαρετές και κουραστικές ώρες στις οποίες πρέπει να συμμετάσχουν μέχρι να βρουν κάτι το οποίο θα τους αρέσει.
Προσπαθήστε να έχετε ποικιλία στις ασκήσεις σας και να δίνετε ερεθίσματα που βάζουν την φαντασία τον παιδιών να δουλεύει. Τα παιδιά έχουν πολύ μεγάλη φαντασία, μπορούν στην ιδία προπόνηση να δουν το γήπεδο ως ζούγκλα, λίμνη, βουνό κλπ. Αρκεί να τους δώσετε το κατάλληλο ερέθισμα.
Η επιβράβευση
Για κάθε προπονητή η ενθάρρυνση των ποδοσφαιριστών είναι ένα σημαντικό κομμάτι, παίζει πολύ σημαντικό ρόλο στην βελτίωση των επιπέδων απόδοσης τους και στην αύξηση της θέλησης να δουλέψουν σκληρότερα και να γίνουν περισσότερο επαγγελματίες.
Οι προπονητές δεν θα πρέπει να είναι φειδωλοί όταν πρέπει να επιβραβεύσουν ένα παιδί για την καλή του συμπεριφορά ή για την καλή του απόδοση. Στο τέλος της εβδομάδας εγώ προσωπικά δίνω στα παιδιά που είχαν καλή συμπεριφορά ένα βραβείο, “Ο καλύτερος ποδοσφαιριστής της εβδομάδας”, ως παρακίνηση και επιβράβευση των προσπαθειών τους. Ο ποδοσφαιριστής που στο τέλος της χρονιάς θα έχει τα περισσότερα βραβεία θα πάρει δώρο μια μπάλα ποδοσφαίρου.
Από την στιγμή που ξεκίνησα να τους δίνω το βραβείο αυτό κατάφερα να έχω την προσοχή ακόμη και των παιδιών που ήταν πολύ ζωηρά. Πολλοί θα πουν ότι όσα παιδιά δεν παίρνουν το βραβείο θα απογοητευτούν και δεν θα έρχονται στις προπονήσεις.
Ναι, στην αρχή υπήρχαν κάποιες όχι και τόσο καλές αντιδράσεις αλλά από την στιγμή που κατάλαβαν ότι είμαι δίκαιος και ότι όσοι προσπαθούν ανταμείβονται, άρχισαν να κάνουν τα πάντα για να το κερδίσουν. Επίσης, έχω την γνώμη πως τα παιδιά από μικρή ηλικία πρέπει να μάθουν ότι τίποτα στην ζωή δεν τους χαρίζεται.
Όμως όσο περνούν τα χρόνια θα πρέπει να μάθετε στους ποδοσφαιριστές σας να πιέζουν τον εαυτό τους μόνοι τους, με τη δική τους ελεύθερη βούληση, και να προσπαθούν να γίνουν καλύτεροι από ότι ήταν, επειδή οι ίδιοι το θέλουν και όχι επειδή το θέλετε εσείς.
Γιατί είμαστε τόσο αντίθετοι με τα παιχνίδια που στο τέλος αναδεικνύουν κάποιον νικητή;
Είναι απλό, εάν οι παίκτες σας παίζουν για να κερδίσουν θα κάνουν ότι είναι αναγκαίο για να κερδίσουν δηλαδή θα προσπαθήσουν πολύ περισσότερο απ΄ ότι θα προσπαθούσαν με μόνο στόχο να γίνουν καλύτεροι.
Σκεφτείτε το σαν να διαβάζετε για τις εξετάσεις, διαβάζετε ένα ολόκληρο βιβλίο και προετοιμάζετε τον εαυτό σας για οποιαδήποτε ερώτηση σας τεθεί. Για να απαντήσετε στην ερώτηση, χρησιμοποιείτε ή εφαρμόζεται ότι έχετε μάθει για να βρείτε την σωστή απάντηση. Δεν προσπαθείτε να βρείτε ποιες θα είναι οι ερωτήσεις και μετά να διαβάσετε μόνο γι’ αυτές, έτσι μαθαίνεις να περνάς τις εξετάσεις, αλλά δεν επεκτείνεις τις γνώσεις σου. Στο μέλλον η ερώτηση θα αλλάξει δεν θα έχεις όμως τις γνώσεις να σε βοηθήσουν γιατί είχες προετοιμαστεί μόνο για να περάσεις τις εξετάσεις.
Ακόμη και στο ποδόσφαιρο, η δουλεία του προπονητή που ασχολείται με τα μικρά παιδιά είναι να εκπαιδεύσει έναν ποδοσφαιριστή, για παράδειγμα πώς να βγάλει την μπάλα από την άμυνα και πώς να μετακινηθεί στο γήπεδο, ώστε να βοηθήσει έναν συμπαίκτη του. Το ποτέ και το πως οι παίκτες θα το κάνουν αυτό στο γήπεδο εξαρτάται από το πόσο καλά τους έχετε εκπαιδεύσει και από το πόσο καλά έχουν μάθει από τις προπονήσεις σας.
Δεν υπάρχει χώρος για τους προπονητές που ουρλιάζουν, φωνάζουν ή χρησιμοποιούν τακτικές με στόχο την νίκη στο σχολειό, στις ακαδημίες και σε κάθε άλλο αναπτυξιακό στάδιο του ποδοσφαίρου.
Γιατί αυτού του είδους οι προπονητές διώχνουν περισσότερους ποδοσφαιριστές απ’ ότι δημιουργούν. Οι ποδοσφαιριστές που εγκαταλείπουν το ποδόσφαιρο εξαιτίας της λάθος συμπεριφοράς του προπονητή μπορεί να έχουν τις δυνατότητες να γίνουν καλύτεροι απ’ όλους τους παίκτες, που ο συγκεκριμένος προπονητής είχε προπονήσει μέχρι σήμερα, αλλά αυτό ποτέ δεν θα το γνωρίσουν…
Κάθε παιδί έχει διαφορετικό ρυθμό μάθησης και διαφορετικό λόγο για τον οποίο παίζει ποδόσφαιρο. Οι προπονήσεις θα πρέπει να σχεδιάζονται ώστε να καλύπτουν τις ανάγκες όλων των παιδιών. Δημιούργησε όσο το δυνατόν περισσότερες προκλήσεις μέσα από σύντομες και απλές ασκήσεις.
Οι επιδείξεις θα πρέπει να είναι γρήγορες και βήμα-βήμα. Αυτό βοηθά τους παίκτες σας να καταλάβουν τι πρέπει να κάνουν ευκολότερα και γρηγορότερα. Μην προσπαθείτε να εξηγήσετε και την παραμικρή λεπτομέρεια της άσκησης, να είστε σύντομοι και κάθετοι, επικεντρωθείτε στα σημαντικά κομμάτια μιας άσκησης.
Οι προπονήσεις θα πρέπει να προσχωρούν από το έναν επίπεδο στο άλλο με προοδευτικό τρόπο ώστε να είναι εύκολα κατανοητές από τα παιδιά. Οργάνωσε καλά τις προπονήσεις σου και θα έχεις συνεχώς την προσοχή των παικτών. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να μειώσουμε τον χρόνο αναμονής κατά την διάρκεια της μετάβασης από την μια άσκηση στην άλλη.
Πρέπει να γίνεται σωστή διαχείριση του χρόνου άσκησης – ξεκούρασης. Είναι αναγκαίο να τους κάνετε να συμμετέχουν ενεργά στις προπονήσεις. Επίσης, κατά την διάρκεια των περιόδων ξεκούρασης εφάρμοσε συζητήσεις που τους αναγκάζουν να σκεφτούν σχετικά με αυτό που κάνουν ενώ εσείς ετοιμάζετε την επόμενη άσκηση
Ανατροφοδότηση
Η θετική ανατροφοδότηση είναι πολύ σημαντική σε κάθε προπονητική μονάδα, ακόμη περισσότερο όταν οι παίκτες σας δοκιμάζουν και μαθαίνουν καινούργιες δεξιότητες. Χρειάζεται να διαπιστώσεις τα λάθη τους αλλά πολύ πιο σημαντικό είναι να διαπιστώσεις τα πράγματα που κάνουν σωστά.
Τα λάθη θα πρέπει να διορθωθούν με θετική ανατροφοδότηση και όχι με προσβλητικό τρόπο, χωρίς να έχει σημασία το πόσες φορές κάνουν το ίδιο λάθος. Πρέπει να τους λέτε τι να κάνουν και όχι τι να μην κάνουν.
Πρέπει να παρατηρείτε τους παίκτες σας και να αναλύετε τι πετυχαίνουν πριν την ανατροφοδότηση. Σιγουρευτείτε ότι είστε εποικοδομητικός στην κρίση σας και ο τρόπος που μεταφέρετε το μήνυμά σας να μην είναι αρνητικός σε καμία περίπτωση. Η ανατροφοδότησή σας θα πρέπει να είναι σύντομη, απλή και επικεντρωμένη στον στόχο.
Θυμηθείτε, ότι τα παιδιά δεν κάνουν λάθη σκόπιμα. Κάνουν ότι μπορούν και ότι καταλαβαίνουν και εάν δεν έχουν καταλάβει πλήρως τι πρέπει να κάνουν σε κάποια άσκηση κάνουν λάθος, η ευθύνη είναι εξολοκλήρου του προπονητή και όχι των παιδιών.
Ως προπονητές, ότι λέμε και ότι κάνουμε έχει μεγάλο αντίκτυπο στην διάθεση/στάση του παιδιού συναισθηματικά και αναπτυξιακά. Να είστε πάντα σίγουροι για τα όσα λέτε και οι παίκτες να βρίσκονται στο επίκεντρο της ομιλίας σας. Να δίνετε αποτελεσματική ανατροφοδότηση με θετικό τρόπο, μην κρίνεται ποτέ κάποιο παιδί για ένα λάθος που έκανε. Πάντα να χρησιμοποιείτε την θετική ανατροφοδότηση ως μέσον για να λέτε στους παίκτες σας για το τι ζητάτε από αυτούς.
Σε όλες σας τις προπονήσεις θα πρέπει να επικεντρωθείτε στην δημιουργικότητα ώστε να δίνεται την ευκαιρία στους παίκτες σας να εκφραστούν με τη μπάλα. Δεν έχει σημασία ποια ηλικία προπονείτε, πρέπει να βασίζεται τις προπονήσεις σε ένα διαδραστικό επίπεδο.
Ο δάσκαλος και ο μαθητής κάνουν την διδασκαλία και όχι μονός του ο δάσκαλος. Δεν μπορείτε να έχετε προπονήσεις που να δίνετε εντολές και οι ποδοσφαιριστές να κάνουν ακριβώς ότι τους λέτε, έτσι παράγεται μηχανές και οι μηχανές δεν παίζουν ποδόσφαιρο.
Όταν εξηγείτε μια άσκηση δεν πρέπει να λέτε στα παιδιά «καταλάβατε» αλλά πρέπει να τους ρωτήσετε «εάν σας έδωσα να καταλάβετε». Στην πρώτη περίπτωση συνήθως όλα τα παιδιά απαντούν με ένα μεγάλο ΝΑΙΙΙΙ και όταν ξεκινά η άσκηση δεν ξέρουν τι να κάνουν. Σπάνια κάποιο παιδί να απαντήσει ότι δεν κατάλαβε. Γιατί συμβαίνει αυτό; Τα περισσότερα παιδιά δεν απαντούν όχι γιατί πιστεύουν πως τα υπόλοιπα παιδιά και εσείς θα τα θεωρήσετε ότι είναι χαζά από την στιγμή που δεν κατάλαβαν τι πρέπει να κάνουν.
Σε αυτή την περίπτωση την ευθύνη την έχει ο δέκτης δηλαδή το παιδί. Ενώ όταν ρωτάμε τα παιδιά «εάν σας έδωσα να καταλάβετε», παίρνουμε την ευθύνη επάνω μας, εάν δεν καταλάβατε φταίω εγώ και όχι εσείς. Εδώ θα ακούσετε αρκετά όχι.
Εν κατακλείδι, πρέπει να θυμάστε ότι σε κάθε στάδιο, η προπόνηση και το παιχνίδι στο οποίο οι παίκτες συμμετέχουν πρέπει να τους εκπαιδεύει σχετικά με τις τεχνικές και τακτικές απαιτήσεις του παιχνιδιού. Επίσης, θα πρέπει να βελτιώνουν την φυσική τους κατάσταση και να τους βάζετε να σκέφτονται σχετικά με το τι κάνουν και γιατί το κάνουν.
“Μην δίνεται έτοιμα ψάρια στους ποδοσφαιριστές σας αλλά μάθε τους πώς να ψαρεύουν”
Μειώστε το άγχος που νιώθουν οι ποδοσφαιριστές σας κατά την διάρκεια των αγώνων και των προπονήσεων.
Το ποδόσφαιρο είναι πολύ γνωστό ως ένα ”όμορφο παιχνίδι”. Εάν το παιχνίδι προκαλεί στα παιδιά παραπάνω άγχος από το φυσιολογικό τότε σε κάθε περίπτωση δεν είναι όμορφο. Είναι γεγονός ότι οι προπονητές οι οποίοι πιέζουν τους παίκτες τους ψυχολογικά πιστεύουν πως το παιχνίδι δεν προκαλεί άγχος σε αυτούς που παίζουν.
Το άθλημα θα πρέπει να γίνει διασκεδαστικό και η προπόνηση απολαυστική. Οι παίκτες θα πρέπει να ανυπομονούν για τους αγώνες και όχι να είναι φοβισμένοι να μην απογοητεύσουν τους προπονητές τους ή να μην χάσουν ένα κύπελλο ή ακόμη και ένα παιχνίδι.
Τα λάθη είναι αναπόσπαστο κομμάτι του παιχνιδιού, αυτά από μονά τους αποτελούν έναν πολύ καλό δάσκαλο για τα παιδιά. Εάν οι ποδοσφαιριστές μπορούν να παίζουν χωρίς να ανησυχούν αν θα κάνουν λάθη τότε δημιουργείται ένα εξαιρετικό περιβάλλον μάθησης.
Εάν επιδιώκεται τη νίκη με κάθε κόστος τότε στρεσάρετε τους ποδοσφαιριστές σας ώστε να σας φέρουν το κύπελλο που θα διακοσμεί το γραφείο σας και όχι για να εξελιχτούν σαν ποδοσφαιριστές. Δεν είναι σημαντικό το πόσο καιρό προπονείς τους παίκτες σου αλλά το πόσο αποτελεσματικές είναι οι προπονήσεις σου.
Μην αναγκάσεις τους παίκτες σου να προπονούνται και να συμπεριφέρονται σαν επαγγελματίες και μην δοκιμάσεις το τους κάνεις να επιδιώκουν συνεχώς την τελειότητα. Απλά να έχεις ως στόχο να τους κάνεις να θέλουν να γίνουν καλύτεροι απ΄ ότι είναι και επέτρεψε τους να διαλέξουν τον δικό τους ρυθμό βελτίωσης.
Οι γονείς αποτελούν τεράστιο πρόβλημα για κάθε παιχνίδι και ο έλεγχος τους είναι επίσης δουλεία του προπονητή. Κάθε γονιός θα πρέπει να ενημερώνετε για τους βασικούς κανόνες συμπεριφοράς από την αρχή. Σε περίπτωση που κάποιος από τους γονείς παραβιάσει του κανόνες θα πρέπει να επιπλήττεται.
Ένας ποδοσφαιριστής στις αναπτυξιακές ηλικίες ποτέ δεν αξιολογείτε με βάση την απόδοση του στο γήπεδο ή από την έκβαση ενός αγώνα. Στις αναπτυξιακές ηλικίες κάθε παίκτης είναι σημαντικός ανεξάρτητα από το πόσο καλός είναι. Στην πραγματικότητα τα παιδιά τα όποια δεν τα καταφέρνουν τόσο καλά, όσο οι άλλοι, θέλουν περισσότερη ενθάρρυνση και περισσότερη προπόνηση. Σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει να τα απομονώσουμε από τους υπόλοιπους.
Θυμηθείτε, δουλεία σας δεν είναι να διασφαλίσετε ότι οι παίκτες σας προχωρούν στις ασκήσεις που τους έχετε ζητήσει να κάνουν, αλλά δουλεία σας είναι να διασφαλίσετε ότι μαθαίνουν κάτι για το παιχνίδι π.χ. μια ικανότητα ή μια ιδέα.
Υπάρχει ένας τρόπος που μπορείτε να διαπιστώσετε το πως δουλεύετε, καταγράψετε με κάμερα τον εαυτό σας κατά την διάρκεια της προπόνησης. Στη συνέχεια, πηγαίνετε σπίτι σας και δείτε ξανά και ξανά αυτό που τραβήξατε ώστε να διαπιστώσετε εάν είστε δίκαιος και εάν είστε κοντά, ώστε να γίνετε όσο το δυνατόν ο “ιδανικός προπονητής”.
Ο πετυχημένος προπονητής στις αναπτυξιακές ηλικίες
Εάν ο στόχος σας είναι να προσθέσετε κύπελλα στην τροπαιοθήκη σας και το βιογραφικό σας να περιέχει μια μεγάλη λίστα με κύπελλα που έχετε κερδίσει ως προπονητής στις υποδομές, τότε πηγαίνετε προς την λάθος κατεύθυνση.
Ως προπονητής σε αναπτυξιακές ηλικίες, αυτό που χρειάζεστε είναι ένα βιογραφικό γεμάτο με ονόματα ποδοσφαιριστών που έχουν παίξει σε υψηλό επίπεδο ή ονόματα ανθρώπων που είναι πετυχημένοι χάρις τη δική σας παρουσία στη ζωή τους.
Ένας προπονητής επηρεάζει τις ζωές αυτών των νέων ανθρώπων στον ίδιο βαθμό με κάθε άλλον δάσκαλο. Τους προετοιμάζουμε για τις καριέρες που θα ακολουθήσουν, τους οπλίζουμε με τα εφόδια αυτά που απαιτούνται ώστε να αντεπεξέλθουν στις απαιτήσεις αυτού του κόσμου. Το ποδόσφαιρο αποτελεί το δικό μας μέσο εκπαίδευσης.
Προσπάθησε να μην σε θυμούνται, ως προπονητή αναπτυξιακών ηλικιών, γι΄ αυτά τα οποία έχεις κερδίσει, προσπάθησε να σε θυμούνται γι αυτά τα οποία οι παίκτες σου έχουν πετύχει στη ζωή τους.
Εάν θέλετε να κερδίζετε συνεχώς παίξετε στο PlayStation, όπου οι παίκτες κάνουν ότι τους λέτε σε κάθε στιγμή του παιχνιδιού.
Αφήστε μας να προσπαθήσουμε να μην χαραμίσουμε αυτή την δύναμη η οποία μας έχει δοθεί από τους γονείς και αφήστε μας να προσπαθήσουμε ώστε να κάνουμε τα παιδιά να μην μετανιώσουν που παίρνουν μέρος σε αυτό το άθλημα.
Η βία είναι η δύναμη του αδύναμου ενώ η δύναμη του δυνατού είναι το μυαλό. Θα πρέπει να μάθουμε στους ποδοσφαιριστές μας να σκέφτονται ώστε να είναι δυνατοί και έτοιμοι να δώσουν λύσεις στα προβλήματα τα οποία θα συναντήσουν κατά την διάρκεια του παιχνιδιού και κατά την διάρκεια της ζωής τους.
«Οι ποδοσφαιριστές έχουν ήδη φτερά, το μόνο που κάνουμε εμείς οι προπονητές είναι να τους μάθουμε πώς να πετάξουν»

Τετάρτη, 12 Αυγούστου 2015

Ευχαριστώ πολύ τον πρόεδρο του Ποσειδώνα Τσικαλαριών Μουμούρη Σπύρο που με τίμησε για την προσφορά μου ως Παίκτης-Προπονητής στον σύλλογο την ποδοσφαιρική χρονιά 2000-2001 όπου η ομάδα αγωνιζόταν στην Α΄Κατηγορία Χανίων και έκανε μια από τις  καλύτερες της χρονιές.

 




Τρίτη, 21 Ιουλίου 2015

«Μπαμπά θέλω να ονειρεύομαι» 


  -Βρισκόμαστε στην Ελληνική κοινωνία που ο καθένας γνωρίζει σχεδόν τα πάντα! Καθοδηγούμε και ας μην γνωρίζουμε, τα παιδιά μας θέλουμε να διακρίνονται και να ακολουθούν τα δικά μας θέλω. Σίγουρα ο στόχος μας δεν θα μπορούσε να είναι να βλάψουμε, άλλα να βάλουμε το παιδί μας στον σωστό δρόμο που εμείς νομίζουμε ότι τον ξέρουμε. Κάπου εδώ το ζήτημα ποδόσφαιρο-παιδί μπαίνει για τα καλά στην ζωή μας, το παιδί μας έχει ανάγκη από ¨οξυγόνο¨!

 -Τα όνειρα τα κάνουμε από μικρά παιδιά, τα όνειρα γεννιούνται μέσα από την ψυχή μας, τα όνειρα είναι για τον καθέναν μας μία ξεχωριστή και προσωπική στιγμή! Όλοι εμείς οι άνθρωποι δεν σταματάμε να ονειρευόμαστε, πόσο μάλλον ένα μικρό παιδί που μπορεί να επηρεαστεί με το οτιδήποτε και από τον οποιοδήποτε. Προσοχή, το να θες να πραγματοποιείς όνειρα δικά σου είναι ευχής έργων, αν όμως προσπαθήσεις να κάνεις ¨πράξη¨ τα όνειρα των άλλων για σένα είσαι ¨χαμένος¨! 

-Κάνοντας στροφή στον αθλητισμό και συγκεκριμένα στον ποδοσφαιρικό τομέα διαπιστώνω πως η παιδεία στον χώρο αυτόν έχει πολλές ανοικτές ¨πληγές¨…¨πληγές¨ που δυστυχώς στην χώρα μας τις βλέπουμε αλλά τις προσπερνάμε αδιάφοροι.

 -Τα παιδιά ¨πονάνε¨, θέλουν τον χώρο τους και εμείς δεν τους τον δίνουμε…οι πατεράδες ¨σκοτώνουν¨ την προσωπικότητα που προσπαθεί να δημιουργήσει ένα πιτσιρίκι. Τα περισσότερα παιδιά μεγαλώνοντας ασχολούνται με τον αθλητισμό, η κοινωνία προβάλει άλλοτε σωστά το κομμάτι της άθλησης και άλλοτε λανθασμένα.

 -Το σίγουρο είναι πως ένας ¨μπόμπιρας¨ θέλει να περνάει καλά και να ευχαριστιέται το παιχνίδι. Ως εδώ όλα καλά, ώσπου έρχεται η μέρα που ο Πατέρας αρχίζει και εισβάλει στον ¨χώρο¨ του παιδιού του.Αναπτύσσετε μία σχέση ¨αντρική¨ μεταξύ τους και ως μη γνώστης καθοδηγεί τον γιο του! 

 -Οι Ακαδημίες στην χώρας μας δίνουν το δικαίωμα για μη σωστή μόρφωση του αντικειμένου προς τα παιδιά, αλλά αντιθέτως προετοιμάζουν ανθρώπους έτοιμους για ¨πόλεμο¨.

 -Οι περισσότεροι προπονητές δεν είναι αρκετά καταρτισμένοι για να μπορέσουν να διδάξουν τον όρο ¨μπάλα¨, με αποτέλεσμα να ψαχνόμαστε στην συνέχεια και να λέμε τι ¨φταίει¨…

 -Το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης αναλογεί στην ανικανότητα του πατέρα να μορφώσει σωστά το παιδί του, ώστε να μην εντάσσεται στο σύνολο όπως θα έπρεπε να ενταχθεί. Η φανατική κοινωνία εμποδίζει και δυσκολεύει το έργο των ακαδημιών. Μάθημα νούμερο ένα είναι πως ο ανταγωνισμός δημιουργεί μίσος, θολώνει έναν ¨πιτσιρικά¨ και ¨σκοτώνει¨ το σύνολο που ονομάζουμε ΟΜΑΔΑ! 

-Όταν καταφέρουμε να βγάλουμε την λέξη ανταγωνισμός από το μυαλό των παιδιών και την αντικαταστήσουμε με τον συναγωνισμό, τότε παράλληλα έχουμε κερδίσει ένα δεμένο σύνολο και μια πραγματική ομάδα! 

 -Πατέρα σε παρακαλώ μην επεμβαίνεις...

 -Παθιασμένοι πατεράδες προσπαθούν να προετοιμάσουν το ποδοσφαιριστή-γιο δείχνοντας του να καταλάβει πως πρέπει να τους δείξει τις τρομερές ικανότητές του. ΟΧΙ Έλληνα πατέρα, μην το κάνεις αυτό, μη του δίνεις οδηγίες για κάτι που δεν γνωρίζεις… καταστρέφεις δεν δημιουργείς!

 -Στον αθλητισμό όπως και στην καθημερινότητά μας μεγάλο ρόλο παίζει η ψυχολογία. Εκτός ότι οι προπονητές στις μικρές ηλικίες πρέπει να είναι καταρτισμένοι και γνώστες του αθλήματος, πρέπει επίσης να μπορούν να διαχειρίζονται κάθε χαρακτήρα ξεχωριστά και να είναι εκπαιδευμένοι στον ψυχολογικό τομέα…επιτέλους ας απομακρύνουμε τους νέους από την επιπόλαιη σκέψη του καλύτερου και του παντογνώστη.

 -Ταλέντο υπάρχει, εμείς οι ίδιοι δεν το εκμεταλλευόμαστε, η παιδεία είναι μείζον ζήτημα και θα πρέπει κάποια στιγμή να δώσουμε μεγαλύτερη έμφαση! 

Τρίτη, 23 Ιουνίου 2015

ΤΕΛΟΣ ΚΑΡΙΕΡΑΣ...

ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΗ ΚΑΡΙΕΡΑ 1989-2015



-ΞΕΚΙΝΗΣΑ ΤΗΝ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΗ ΜΟΥ ΚΑΡΙΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΗΡΑΚΛΗ ΝΕΡΟΚΟΥΡΟΥ ΟΠΟΥ ΚΑΙ ΕΚΑΝΑ ΔΕΛΤΙΟ ΤΟ 1989.
-ΤΟ 1997-1998 ΠΗΡΑ ΜΕΤΑΓΡΑΦΗ ΣΤΟΝ Α.Ο.ΧΑΝΙA ΠΟΥ ΑΓΩΝΙΖΟΤΑΝ ΣΤΗΝ Δ΄
ΕΘΝΙΚΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ.





















-ΤΟ 1998-1999 ΓΥΡΙΣΑ ΣΤΟΝ ΗΡΑΚΛΗ ΝΕΡΟΚΟΥΡΟΥ ΚΑΙ ΣΤΗΝ Α΄ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ.
-ΤΟ 1999-2000 ΠΗΡΑ ΜΕΤΑΓΡΑΦΗ ΣΤΗΝ Α.Ε.ΧΑΝΙΩΝ ΠΟΥ ΑΓΩΝΙΖΟΤΑΝ ΣΤΗΝ Δ΄ ΕΘΝΙΚΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ.





-ΤΟ 2000-2001 ΔΙΕΤΕΛΕΣΑ ΠΑΙΚΤΗΣ-ΠΡΟΠΟΝΗΤΗΣ ΣΤΟΝ ΠΟΣΕΙΔΩΝΑ ΤΣΙΚΑΛΑΡΙΩΝ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΑΝΕΒΕΙ ΣΤΗΝ Α΄ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ.



















-ΤΟ 2001-2002 ΠΗΡΑ ΜΕΤΑΓΡΑΦΗ ΣΤΟΝ ΑΡΗ ΣΟΥΔΑΣ ΩΣ ΠΑΙΚΤΗΣ ΟΠΟΥ ΑΝΕΒΗΚΑΜΕ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ(ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟ),ΚΑΤΑΚΤΗΣΑΜΕ ΚΑΙ ΤΟ ΚΥΠΕΛΛΟ ΧΑΝΙΩΝ .
-ΤΟ 2002-2003 ΣΥΝΕΧΙΣΑ ΣΤΟΝ ΑΡΗ ΣΟΥΔΑΣ ΚΑΙ ΣΤΟ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟ.
-ΤΟ 2003-2004 ΠΗΓΑ ΣΤΟN ΘΗΣΕΑ ΠΕΡΙΒΟΛΙΩΝ ΚΑΙ ΣΤΟ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟ,ΚΑΤΑΚΤΗΣΑΜΕ ΤΟ ΚΥΠΕΛΛΟ ΧΑΝΙΩΝ ΚΑΙ ΦΤΑΣΑΜΕ ΜΕΧΡΙ ΤΑ ΠΡΟΗΜΙΤΕΛΙΚΑ  ΚΥΠΕΛΛΟΥ ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ.

 





-ΤΟ 2004-2005 ΠΗΡΑ ΜΕΤΑΓΡΑΦΗ ΣΤΗΝ ΙΩΝΙΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟ ΜΕ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΗΝ ΑΝΟΔΟ ΣΤΗΝ Γ΄ ΕΘΝΙΚΗ


-ΤΟ 2005-2006 ΠΗΡΑ ΜΕΤΑΓΡΑΦΗ ΣΤΟΝ ΙΔΟΜΕΝΕΑ ΧΑΝΙΩΝ ΚΑΙ ΣΤΗΝ Α΄ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ.
-ΕΠΙΣΗΣ ΤΙΣ ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΕΣ 2005-2006-2007 ΑΣΧΟΛΗΘΗΚΑ ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ ΚΑΙ ΜΕ ΤΙΣ ΑΚΑΔΗΜΙΕΣ ΤΟΥ ΓΥΜΝΑΣΤΗΡΙΟΥ CHANIA SPORTS.
-ΤΟ 2006-2007 ΠΗΓΑ ΣΤΟΝ ΤΙΤΑΝ
ΚΑΛΥΒΩΝ ΩΣ ΠΑΙΚΤΗΣ-ΠΡΟΠΟΝΗΤΗΣ ΣΤΗΝ Β΄ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ.





-ΤΟ 2007-2008 ΣΥΝΕΧΙΣΑ ΣΤΟΝ ΤΙΤΑΝ ΩΣ ΠΑΙΚΤΗΣ ΠΡΟΠΟΝΗΤΗΣ ΜΕ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΗΝ ΑΝΟΔΟ ΣΤΗΝ Α΄ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ.
-ΕΠΙΣΗΣ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΗΜΟΥΝ ΠΡΟΠΟΝΗΤΗΣ ΚΑΙ ΣΤΗΝ Β΄ ΟΜΑΔΑ ΤΟΥ ΤΙΤΑΝ.
-ΤΟ 2008-2009 ΠΗΓΑ ΩΣ ΠΡΟΠΟΝΗΤΗΣ ΣΤΗΝ ΚΟΡΩΝΙΔΑ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΣΤΟΝ ΗΡΑΚΛΗ ΝΕΡΟΚΟΥΡΟΥ ΩΣ ΠΑΙΚΤΗΣ ΠΡΟΠΟΝΗΤΗΣ.
 
-ΤΟ 2009-2010 ΠΗΓΑ ΩΣ ΠΡΟΠΟΝΗΤΗΣ ΣΤΗΝ ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΝΕΑΣ ΚΥΔΩΝΙΑΣ ΚΑΙ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ ΣΤΟ ΤΜΗΜΑ ΠΡΟΠΑΙΔΩΝ ΚΑΙ ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ ΗΜΟΥΝ ΚΑΙ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΣΤΗΣ ΣΤΑ ΚΕΡΑΜΕΙΑ.
-ΑΠΟ ΤΟ 2010 ΕΙΜΑΙ ΣΤΟΝ ΦΩΣΤΗΡΑ ΣΑΝ ΠΑΙΚΤΗΣ-ΠΡΟΠΟΝΗΤΗΣ ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ ΤΗΝ ΧΡΟΝΙΑ 2015 ΟΠΟΥ ΑΠΟΦΑΣΙΣΑ ΝΑ ΚΡΕΜΑΣΩ ΤΑ ΠΑΠΟΥΤΣΙΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΩ ΠΛΕΟΝ ΜΟΝΟ ΣΑΝ ΠΡΟΠΟΝΗΤΗΣ, ΕΠΙΣΗΣ ΤΟ ΙΔΙΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ ΗΜΟΥΝ ΠΡΟΠΟΝΗΤΗΣ ΣΤΗΝ ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΜΑΣ ΜΕΧΡΙ ΤΟ 2013 ΚΑΘΩΣ  ΜΕΤΑ ΚΑΝΑΜΕ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΣΤΙΣ ΑΚΑΔΗΜΙΕΣ ΜΕ ΤΟΝ ΗΡΑΚΛΗ ΝΕΡΟΚΟΥΡΟΥ.

  ΟΠΟΥ ΕΙΜΑΙ ΚΑΙ ΕΚΕΙ ΕΩΣ ΣΗΜΕΡΑ.
ΜΕ ΤΟΝ ΦΩΣΤΗΡΑ ΠΗΡΑΜΕ ΤΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ ΣΤΗΝ Γ΄ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΡΘΕΝΙΚΗ ΜΑΣ ΕΜΦΑΝΙΣΗ.